
Es un pan de origen escandinavo, y como es habitual en el norte de Europa, con centeno y en este caso, también con trigo, que lo hace más esponjoso. No es que tenga mucho secreto, su forma es lo más llamativo, ¿será por eso del sol de medianoche?.
Se suele utilizar un prefermento con 60 gr de leche, 60 gr agua, 7 gr de levadura fresca y 100 gr de harina blanca.
Yo lo sustituí por masa madre (100 gr), 500 gr de agua, 450 gr harina de centeno blanca, 225 gr de harina trigo blanca, 10 gr sal.
Dejándolo reposar, lo que el verano en Barcelona me va marcando, unas dos horas en el primer levado + hora y media en el segundo (cuando ya está formado).
Masa fácil de manejar y moldear. Se divide en dos partes, una será para el espiral del centro y el resto para los rayos. Primero colocaremos éstos, teniendo en cuenta la distancia entre ellos, luego creceran y puden besarse, que suena mejor que pegarse. Se pueden hacer más finos, (una es que es un poco rústica) lo importante es tener en cuenta que tanto el espiral como los rayos sean del mismo grosor para que se hornee en el mismo tiempo y no correr el riesgo que los rayos del Lorenzo se quemen.
Una vez colocados, ponemos la espiral encima.¡Recordad! la parte "fea" abajo, en un despiste me colé...y luego se abrió en el horno por donde no debía.

9 comentarios:
Quina bona pinta! Me l'apunto a receptes pendents de fer!! :-)
Salutacions!
Francesca
Jo, qué bonito el solete este! Y además de centeno, me apetece hacerlo, aunque casi acabo de sacar un pan de cebada del horno... tendré que darme prisa en consumirlo :-)
Ohhhh és preciós...segur que a més el sabor és boníssim...t´ha quedat espectacular i jo que soc una ignorant d´altres cuines t´agraeixo moltíssim que ens portis receptes diferents....petonets
Mónica, si te digo que es el pan mas guapo que he visto en mi vida, me creerías? Que curioso. Y con centeno, no me digas mas. Otra cosa, tu crees que tiene parte fea? Lo dudo.
Petons
FRANCESCA: Ja veuràs com els hi agrada ;-). Un petó
MIRIAM: Para bonito el tuyo, en escaveche, en aceite...estás que no paras!. Un besazo
MARIA JOSE: Moltes gràcies! si el proves ja em diràs que et sembla. Molts petons.
JUANTXO: La verdad, no te creería, pero es guay que me lo digas :-D. Si te fijas en la foto de la masa levando, el espiral tiene la costura hacia arriba (esa era la parte fea). Y gracias Juantxito! Una abraçada.
Pues creetelo que es verdad, no lo digo por guay. Una pregunta: para que es lo de la costura?
Pues no es que sea para nada, cuando formé la espiral en forma de "xurro", lo doblé sobre si mismo para crear un poco más de aire, luego volví a darle forma de "xurro" y de ahí la costura que debía ir hacia abajo, para que no se abriera. No sé si me he explicado muy bien...
Hola Mònica, un pa molt de festa. Tinc que fer un sopar amb amics i he pensat fer un pica pica tipus "buffet", et copiare el pa per posar-lo de suport a uns pintxos. Molts petonets, Rosa Mª
Hola Rosa Mª, segur que es queden ben parats ;-). Una abraçada
Publicar un comentario en la entrada