miércoles 15 de julio de 2009

SCHUPFNUDELN DE CENTENO

Esperando las vacaciones con mucho calor y con los mosquitos al acecho...es lo que tiene la humedad..., hemos empezado a preparar el terreno con estos Schufnudeln con harina de centeno y un Sonnenbrot. Los Schufnudeln más conocidos son de patata y harina de trigo, también los hay de centeno y trigo, así que me decanté por estos últimos, por eso de ir acabando las existencias de harina...

Son un tipo de pasta fresca y casera, muy consumida en el sur de Alemania.

Para dos personas "que, digamos, comen bien ;-)", se necesita 150 gr de harina de trigo, 70 gr de harina de centeno, en este caso blanca, 1 huevo y una cuharadita de sal, y unos 50 gr de agua para conseguir una masa manejable, se puede añadir nuez moscada y parmesano rallado.

Se amasa bien y se deja reposar 15 minutos, en una bandeja previamente enjuagada con agua caliente.

Se divide la masa en dos partes y se les da forma de cilindro, que iremos cortando como indica la foto. Es importante que los Schupfnudeln tengan más o menos la misma medida, para que tarden el mismo tiempo en cocerse.

Despúes se les da forma, dejando grueso el centro y más finos los extremos.

Se cuecen en agua hirviendo con un poco de sal, durante unos 10 minutos, una pista para saber si están listos es que suben a la superfície.

Se acompañan de chucrut blanca y morada, pasada por la sartén con un poco de mantequilla, chalotas (en nuestro caso mini chalotas, que es lo que dió el huerto, con un sabor intensísimo-al pot petit hi ha la bona confitura-),

bacon ahumado y un poco de ternera (para hacerlo un poco más de casa). Cebollino por encima y ¡listo!

El Sonnenbrot en la siguente entrada....

12 comentarios:

Juantxo dijo...

Joder!! que cosa mas curiosa. Es que no me hago ni idea de como puede saber. Ahora, tal y como esta en la primera foto y con el pan que se ve al lado, ñamñamñamñamñam. Me has entendido, no? Pos eso.
Musu haundi bat. Petons gran.

pocohecho dijo...

uoooooo, pasta casera para hacer en casa...esto me lo apunto!!!

un saludo
Jorge
http://pocohecho.wordpress.com/

Marona dijo...

Jo, se me hace muy raro ver estos nudeln en salado, yo por aquí casi siempre los he visto en dulce, con mucha mantequilla, semillas de amapola y grades cantidades de azúcar. Es que los austríacos son la mar de süß ;)

The kiwi kitchen dijo...

Oohh, que buena pinta tiene esto. Nunca había visto una pasta así, me la apunto!
Besos,
Nuria

Gemma dijo...

No coneixia gens aquesta pasta típica d'Almeanya... deu ser semblant als gnocchi o ñoquis, oi?
Ho trobo molt original i bonic...

Maria Jose dijo...

Ohhh però què bona aquesta recepta i què desconeguda per a mi....m´encanta saber coses noves...petonets

Núria dijo...

No ho havia vist mai...a mi també em recorda els nyoquis...i amb les cebetes, el tall...que bo!!!!

Carmen dijo...

Estupendo post!! este me lo apunto :)) suena, rico, rico

VINCENT dijo...

Hola,

Su blog ha captado nuestra atención por la calidad de sus recetas.

Agradeceríamos que lo registre en Ptitchef.com para poder indexarlo.

Ptitchef es un directorio que referencia los mejores sitios web de
cocina. Cientos de blogs ya se han inscrito y disfrutan de Ptitchef
para darse a conocer.

Para suscribirse a Ptitchef vaya a
http://es.petitchef.com/?obj=front&action=site_ajout_form o en
http://es.petitchef.com y haga clic en "Anade tu blog " en la barra la
parte superior.

Atentamente,

Vincent

Mònica dijo...

JUANTXO: Hola Guapetón! Saben mucho a centeno y cuando los pasas por la sartén con mantequilla ni te cuento como están y con la chucrut...ai que hambre! Petons

POCOHECHO: Hola Jorge! Ui...pues viene una racha de pasta casera, te va ha encantar! ;-) Un abrazo

MARONA: Ui en dulce!!! que idea me has dado...si es que ets un pou de saviesa. Guapa!

THE KIWI KITCHEN: Hola Núria, benvinguda, ja m'explicaràs com els trobes...ara vaig a fer un volt pel KIWI ;-)

GEMMA: Hola Guapa! de fet hi han uns que es fan amb patata i sense sègol i s'asemblen molt als ñoquis, aquets són una mica més...contundents. Petons

NURIA: Hola Núria, quan et llegeixo em torna a entrar ganaes de fer-los :-) Gràcies per la visita.

CARMELA: Ai mi Carmela, gracias, ¡si es que eres la monda! Apunta, apunta ;-)

VINCENT: Pues gracias hombre!

Miriam dijo...

Pero qué monos los bichos estos! Tan regordetos ellos, no los conocía. Buena cosa para probar, ahora que también me ha dado por la pasta casera.

Petons

Mònica dijo...

MIRIAM: jajaja, regordetes eran, igual sin menos guarnición hubiera sido suficiente, pero una, que es comilona...Petons guapa!